หลักการปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง

เศรษฐกิจพอเพียงเป็นปรัชญาที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรมี พระราชดำรัส ชี้แนะแนวทางการดำาเนินชีวิตแก่พสกนิกรชาวไทย เพื่อให้สามารถพึ่งตนเอง ทำกิจกรรมทางเศรษฐกิจเพื่อสร้างความมั่นคงทางเศรษฐกิจได้ในระดับบุคคล ครัวเรือน ชุมชน และประเทศ โดยใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์และคุ้มค่ามากที่สุด มีการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นซึ่งเป็นความรู้ความสามารถที่บรรพบุรุษในแต่ละท้องถิ่นได้สร้างสรรค์และถ่ายทอดมาประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์

คำว่า “พอเพียง” หมายถึง “พอมี พอกิน” คือ มีกิน มีใช้ ไม่ฟุ่มเฟือย ไม่หรูหราไม่เบียดเบียนผู้อื่น เศรษฐกิจพอเพียงไม่ได้หมายความว่า ทุกครอบครัวต้องผลิตอาหารเพื่อบริโภคเอง ทอผ้าใส่เอง แต่สมาชิกในชุมชนต้องมีความพอเพียง มีความพอประมาณไม่โลภมาก และมีเหตุผล บางสิ่งบางอย่างที่ผลิตได้มากกว่าความต้องการในการบริโภคก็นำออกจำหน่าย เพื่อสร้างรายได้ให้แก่ตนเองครอบครัว และชุมชน

เศรษฐกิจพอเพียง คือ การพัฒนาที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานทางสายกลาง โดยคำานึงถึงความพอประมาณ ความมีเหตุผล และการมีภูมิคุ้มกันในตัวที่ดี โดยมีความรู้และมีคุณธรรม สรุปเป็นแผนภาพ ดังนี้

1. พอประมาณ หมายถึง ความพอดีที่ไม่มากและไม่น้อยเกินไปไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น

2. มีเหตุผล หมายถึง จะทำสิ่งใดต้องตัดสินใจโดยใช้เหตุผล

3. มีภูมิคุ้มกันในตัวที่ดี หมายถึง จะทำสิ่งใดต้องทำาแบบมีหลักการทำตามขั้นตอนอย่างถูกต้อง ซึ่งเป็นการเตรียมตัวให้พร้อม เพื่อจะได้ไม่เกิดปัญหาเมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลง

กิจกรรม

คลิกเรื่องต่อไป
Print Friendly, PDF & Email