
กลุ่มวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม




ความสำคัญของพระพุทธศาสนาและพุทธประวัติ : ปรินิพพาน
พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเผยแผ่พระพุทธศาสนาไปอย่างกว้างขวางยังดินแดนต่าง ๆ เป็นเวลา ๔๕ พรรษา เมื่อพระชนมายุ ๘๐ พรรษา จึงเสด็จดับขันธปรินิพพานในวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ (วันวิสาขะ) ณ ใต้ต้นสาละ เมืองกุสินารา ก่อนปรินิพพานทรงประทานปัจฉิมโอวาท (คำสอนครั้งสุดท้าย) แก่พระสงฆ์ว่า “สังขารทั้งหลาย มีความเสื่อมสลายไปเป็นธรรมดา ท่านทั้งหลายจงบำเพ็ญศีล สมาธิ ปัญญา ให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิด”

ความสำคัญของพระพุทธศาสนาและพุทธประวัติ : ปฐมเทศนา
หลังจากตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ทรงตั้งพระทัยอันเปี่ยมด้วยพระเมตตาที่จะแสดงธรรมโปรดสัตว์โลก ทรงพิจารณาถึงผู้ที่จะเสด็จไปโปรดอย่างรอบคอบเพื่อเผยแผ่หลักธรรมที่ทรงตรัสรู้พระองค์ได้เสด็จไปยังอิสิปตนมฤคทายวัน เพื่อแสดงธรรมเทศนากัณฑ์แรก คือ ธัมมจักกัปปวัตนสูตร (อ่านว่า ทำ-มะ-จัก-กับ-ปะ-วัด-ตะ-นะ-สูด) ว่าด้วยเรื่องอริยสัจ ๔ และมรรค ๘ ให้แก่ปัญจวัคคีย์ฟังในวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๘ ในครั้งนั้น โกณฑัญญะได้บรรลุพระโสดาบันและขออุปสมบทเป็นพระภิกษุรูปแรกในพระพุทธศาสนา ซึ่งทำให้มีพระรัตนตรัยครบสามปร [ อ่านต่อ ]

ความสำคัญของพระพุทธศาสนาและพุทธประวัติ : ตรัสรู้
หลังจากทรงชนะมารพระพุทธองค์ทรงตั้งพระทัยอย่างแน่วแน่ให้ปราศจากกิเลสจนบรรลุธรรม ทรงปฏิบัติธรรมด้วยจิตที่สงบ จนกระทั่งหมดกิเลสด้วยพระปัญญาบรรลุอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ (อ่านว่า อะ-นุ-ตะ-ระ-สำ-มา-สำ-โพ-ทิ-ยาน) เป็นลำดับ ดังนี้ หลังจากนั้นพระองค์ทรงตรัสรู้ธรรมที่เรียกว่า อริยสัจ ๔ คือ ทุกข์ หมายถึง ความทุกข์ สมุทัย หมายถึง เหตุของการเกิดทุกข์ นิโรธ หมายถึง การดับทุกข์ และมรรค หมายถึง วิธีดับทุกข์ ในวันเพ็ญขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ ณ ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เมื่อพระชนมายุได้ ๓๕ พรรษา

ความสำคัญของพระพุทธศาสนาและพุทธประวัติ : ผจญมาร
พระสิทธัตถะทรงตั้งพระทัยแน่วแน่ว่า ถ้ายังไม่ได้บรรลุเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะไม่ลุกขึ้นจากที่ประทับ แม้ว่าเลือดจะเหือดแห้งไปเหลือแต่หนัง เอ็น และกระดูกก็ตาม หลังจากนั้นจึงกำหนดจิตเจริญสมาธิ ก่อนที่จะตรัสรู้ พระองค์ทรงผจญกับหมู่มารจำนวนมากที่นำกองทัพมาล้อมพระองค์และแสดงอิทธิฤทธิ์ต่าง ๆ เพื่อขัดขวางไม่ให้พระองค์ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า แต่พญามารก็ไม่สามารถขัดขวางพระองค์ได้ พระองค์ทรงประทับนั่งอย่างสงบนิ่ง แม่พระธรณีได้ปรากฏกายขึ้นมาจากปฐพี (อ่านว่า ปะ-ถะ-พี หมายถึง พื้นดิน)บีบน้ำจากมวยผมที่ชุ่มไปด้ว [ อ่านต่อ ]


